BWS - suplement, cz. 2 z 2.

Prezentacji postaci Barry Windsor-Smitha ciąg dalszy. Część pierwsza do znalezienia tutaj.

Vailant Comics (1991-93)

W 1991 r. BWS rozpoczął pracę jako dyrektor kreatywny w nowym wydawnictwie Vailant Comics, które przejęło licencje na kilka nieaktywnych postaci z lat 60. i 70. (m.in. Doctor Solar, Magnus, Turok) z wydawnictwa Gold Key Comics. W tamtym czasie postacie te zostały dołączone do oryginalnych serii Vailant Comics takich jak Harbringer, X-O Manowar, Shadowman, Archer & Armstrong, Eternal Warrior, Bloodshot, Ninjak, Rai. BWS pracował bezpośrednio przy seriach SOLAR, UNITY i Eternal Warrior oraz napisał większość z kilkunastu pierwszych odcinków Archer & Armstrong. Komiksy Vailanta okazały się fenomenem sprzedając się w ilości dwóch milionów egzemplarzy samych premierowych zeszytów serii, osiągając tym samym status trzeciego co do wielkości wydawnictwa komiksowego w Stanach Zjednoczonych (zaraz za potentatami na rynku czyli Marvelem i DC). W 1992 właściciele wydawnictwa zaproponowali Barry'emu objęcie funkcji prezesa wydawnictwa po tym jak zwolnili (pomimo braku poparcia ze strony BWSa) założyciela tegoż  - Jima Shootera. BWS wspominał później:

"Potrzebowali mnie jako figuranta w takim samym stopniu w jakim potrzebowali mnie jako twórcy."

Wydarzenie to okazało się początkiem końca współpracy z Vailant Comics. Kiedy właściciel wydawnictwa zamierzał zaadaptować na własne potrzeby niechlubne wzorce umowne z Marvela (praca za zatrudnienie) dla BWSa stało sie jasne, że nie może poprzeć takiej praktyki:

"Gdybym przyjął ich ofertę związaną ze stanowiskiem kierowniczym, byłbym w stałym konflikcie z Massarskym [wydawca]. Nigdy nie pozwoliłbym artyście zrzec się jego praw raz na zawsze. Potrzebowałem uczciwości wobec siebie bardziej niż ich pieniędzy."

Windsor-Smith stawał się coraz bardziej rozczarowany cynizmem kierownictwa Vailanta:

"Kiedy zobaczyłem jak Massarsky zaleca się do Joe Quesady wydawało mi się, że [Joe] zajmie moje miejsce. Wtedy zostałbym zwolniony bez żadnego spadochronu i pakietu odpraw."

Massarsky i Layton wykazali mało skrupułów w pozbywaniu się Jima Shootera. BWS podejrzewał więc, że może być potraktowany tak samo gdy nieuchronnie jego sumienie pokłóci się ze strategią biznesową Vailanta.

W 1993 r. BWS odszedł z Vailant Comics. Wkrótce potem jego najbardziej podziwiania seria w tamtym czasie Archer & Armstrong była pierwszym tytułem Vailanta tracącym na popularności. Sprzedaż serii zaczęła gwałtownie spadać i publikacja tytułu została wstrzymana. Tuż przed spektakularnym upadkiem wydawnictwo zostało z zyskiem sprzedane Acclaim Entertainment, które zaniedbało publikacji komiksów na rzecz wykorzystywania postaci w grach video.

  Archer & Armstrong #5 (1992)

Szkic ołówkiem do SOLAR: Alpha & Omega, rozdział 3, s. 4. Tutaj można przeczytać fragment oryginalnego scenariusza Windsor-Smitha do rozdziału 9.

SOLAR

Jedna z okładek do Eternal Warrior

Malibu i Rune (1993-95)

Po odejściu z Vailant Comics o względy BWSa znów zabiegało raczkujące wydawnictwo. Tym razem było to Malibu Comics, które chciało zatrudnić Windsor-Smitha ze względu na ich linię komiksów Ultraverse. Jego udziałem było stworzenie, razem ze scenarzystą i współzałożycielem wydawnictwa Chrisem Ulmem, postaci złowrogiego wampira zwanego Rune. Umowa z wydawnictwem zakładała, że udział BWSa w postaci wynosił będzie 2/3.

Akcja serii rozgrywa się wokół pościgu Rune'a za nastoletnimi bliźniakami o supermocach. Tajna amerykańska organizacja zwana Alladin kierowana przez organiczny, odbierający otaczający świat zmysłami superkomputer również jest na tropie bliźniaków. Rune staje się tym samym celem dla Alladina.

W chwili obecnej nakład RUNE jest wyczerpany. Wydawnictwo planowało zebranie zeszytów w formie TPB jednak w 1994 r. Malibu Comics zostało kupione przez Marvela, a cała linia wydawnicza Ultraverse,  nie wyłączając RUNE, zarzucona. Windsor-Smith namawiał Marvela na publikację wydania zbiorczego jednak bez rezultatu. Jak można się domyślić rozeszło się o kwestię praw autorskich. Jak na ironię RUNE spotkał dokładnie ten sam los co Archer & Armstrong.

W 1995 r. BWS napisał i narysował specjalny crossover zatytułowany CONAN vs. RUNE #1. Był to jednocześnie pierwszy komiks z Conanem stworzony przez Windsor-Smitha od 1973 r. Komiks został wydany przez Marvela.

Image i Wildstorm Rising (1995) 

Po opuszczeniu Malibu Comics BWS został zaproszony do współpracy przez kolejne nowe wydawnictwo Image Comics przy specjalnej linii crossoverów Wildstorm Rising. BWS narysował i pokolorował premierowy odcinek oraz 11 okładek.

Okładka do StormWatch #22 (ołówek i tusz)

Okładka do WildStorm Rising #2 zawierająca wszystkie postacie serii (ołówek)

Barry Windsor-Smith: Storyteller (1995-97)

W 1995 r. BWS postanowił wydawać nowy magazyn komiksowy zatytułowany Barry Windsor-Smith: Storyteller obejmujący trzy nowe, autorskie serie - The FREEBOOTERS, Young GODS i The PARADOXMAN. Celem było stworzenie magazynu przeznaczonego dla bardziej dojrzałych czytelników. Żaden z trzech komiksów nie jest stricte superbohaterski. The FREEBOOTERS to humorystyczno-przygodowa opowieść osadzona w realiach średniowiecza. Historia Young GODS opowiada z przymrużeniem oka o międzygalaktycznej wojnie pomiędzy dwoma dynastiami i stanowi hołd dla największego idola BWSa - Jacka Kirby'ego. The PARADOXMAN to thriller science fiction traktujący o podróżach w czasie, obcych i postrzeganiu rzeczywistości. W odróżnieniu od dwóch pozostałych komiks nie jest humorystyczny.

Fragment komiksu Adastra in Africa (1999, spin-off Young GODS , wyd. Fantagraphics Books)

OPUS i historia najnowsza (od 1999)

Od 1999 r. wydawnictwo Fantagraphic Books publikuje w formie art booków zebrane ilustracje BWSa z całego okresu twórczości. Dotychczas ukazały się dwa albumy. Publikacja zawiera także autobiograficzną historię Time Rise.

Okładka OPUS #1 (1999)

Obecnie BWS pracuje nad komiksem Monsters o imponującej objętości. Do tej pory powstało blisko 300 stron komiksu. Data publikacji nie jest jeszcze znana. Historia komiksu skupia się na losie dwóch amerykańskich rodzin połączonych za sprawą porzuconego nazistowskiego projektu związanego z inżynierią genetyczną, który to projekt zostaje potajemnie reaktywowany przez rząd amerykański. Historię charakteryzuje nieliniowa narracja rozciągnięta w okresie dwudziestu lat po zakończeniu II Wojny Światowej.

Źródło.

BWS - suplement, cz. 1 z 2

Zgodnie z obietnicą, po raz kolejny Barry Windsor-Smith. Na razie część pierwsza z dwóch. Druga w bliżej nieokreślonej przyszłości.

Wczesne lata (1947-67).

Barry Windsor-Smith urodził się 25 maja 1947 r. w robotniczej części Londynu. Przez trzy lata uczęszczał do East Ham Technical College na kierunkach wzornictwo przemysłowe i ilustracja. Nauka przyniosła solidny trening z wzornictwa i rysunku akademickiego jednak młody Barry największą pasją darzył amerykańskie komiksy "Srebrnej Ery", w szczególności autorstwa Jacka Kirby'ego. Pierwszą pracą po ukończeniu college'u, było tworzenie własnych wersji marvelowskich charakterów dla brytyjskiego wydawcy "Odhams Press", który publikował czarno-białe reprinty komiksów Marvela. Powyższe rysunki ukazały się jako "Power House PIN-UPS" w tytułach takich jak Terrific i Fantastic.

Komiksy Marvela i Conan (1970-74).

Zdeterminowany by pracować dla Marvela i wciąż zainspirowany twórczością Kirby'ego BWS wysłał próbki swoich prac do siedziby Marvela w Nowym Jorku. Zachęcony m.in. przez Stana Lee, dziewiętnastoletni Barry poleciał do USA latem 1968 r. Dynamiczne rysunki wywarły pozytywne wrażenie na Stanie Lee i tak Barry dostał pracę u Marvela. Pierwszą jego pracą była okładka do X-men #53. Ponieważ nie miał pieniędzy na opłacenie hotelu zarówno wspomniana okładka jak i inne wczesne rysunki dla Marvela powstawały na ławce w parku. Mimo, że Barry posiadał jedynie wizę turystyczną uprawniającą do dwutygodniowego pobytu, udało mu się przedłużyć odwiedziny w Stanach Zjednoczonych do pięciu miesięcy, kiedy to w grudniu 1968 r. urząd imigracyjny odesłał go z powrotem do Anglii. Najważniejsze jednak że w tym okresie przetarł już sobie ścieżki w Marvelu i kontynuował pracę w Anglii.

W 1970 r. BWS dostał propozycję pracy nad nowym tytułem Marvela Conan the Barbarian. Komiks oczywiście oparty miał być na opowiadaniach fantasy Roberta E. Howarda pod tym samym tytułem publikowanych w latach 30. XX w. w magazynie Weird Tales. W czasach gdy najbardziej dochodowymi tytułami Marvela były przede wszystkim The Amazing Spider-Man i The Fantastic Four wydawnictwo nie chciało ryzykować angażując do niepewnego tytułu swoich sztandarowych rysowników. To zaprowadziło Marvela właśnie do ich nowej twarzy - Barry'ego Windsor-Smitha. W tym czasie Barry wciąż mieszkał w Anglii, i to tam powstało siedem pierwszych części serii. W 1971 r. rysownik w końcu dostał pozwolenie na powrót do USA.

W 2006 r. nakładem wydawnictwa Mandragora ukazało się na polskim rynku zbiorcze wydanie zeszytów 1-25 Conana Barbarzyńcy. Oczywiście z rysunkami BWS'a.

Na początku lat 70. XX w. BWS rysował także serie takie jak Daredevil, The Avengers, Dr. Strange, Iron Man i kilka horrorów dla Marvela. Jako ciekawostkę warto wspomnieć, że do wielu tych komiksów BWS sam pisał scenariusz, łącznie ze wspomnianym X-men #53, jednakże jego nazwisko nie było uwzględniane jako osoby odpowiedzialnej za scenariusz. Ponieważ BWS miał w zwyczaju pisać scenariusz na marginesach swoich rysunków, nominalny scenarzysta często przepisywał te notki a nawet używał też oryginalnych dialogów BWS'a.

"Conan Barbarzyńca" jest o tyle istotny, że to właśnie tam BWS stopniowo, poczynając od głębokiej inspiracji Kirbym, wykształcił swój niepowtarzalny, oryginalny styl. Już tam dostrzec można także zamiłowanie do secesji, które w późniejszych latach uzewnętrzniło się jeszcze bardziej.

The Gorblimey Press (1974-1993).

W 1974 r., u szczytu popularności, BWS zdecydował się zaprzestać rysowania nie tylko Conana ale i komiksów w ogóle. Przyczyną była jego rosnąca frustracja spowodowana różnymi ograniczeniami nakładanymi na młodych rysowników w Marvelu, a także ich nadmierne wykorzystywanie. BWS postanowił tworzyć pojedyncze ilustracje i w tej formie je sprzedawać. W tym celu założył wydawnictwo The Gorblimey Press.

Mitras (1979)

Dokąd (1975; Whithering)

Sybil (1981)

Pandora (1975)

Jezioro Diabła (1975)

The Studio (1975-79).

O The Studio pisałem co nieco już wcześniej. Tym niemniej warto przypomnieć, że oprócz BWS'a w jego skład wchodzili Jeff Jones, Berni Wrightson i Michael Kaluta. Wszyscy czterej poszukiwali artystycznych rozwiązań wykraczających poza standardową graficzną narrację czyli komiks. Stąd ich zamiłowanie do malarstwa i ilustracji. Efektem ich czteroletniej pracy jest wydany w 1979 r. album "The Studio".

Powrót do komiksu (1984).

Po latach rysowania i malowania jedynie obrazów, powrót do komiksu nie był łatwy. Pierwszym skończonym komiksem był "The Beguiling", o którym wspomniałem w poprzedniej notce o BWS. Bez trudu można dostrzec w tym komiksie wyraźne wpływy prac tworzonych pod szyldem TGP, w tym wielką dbałość o detale i modernistyczny charakter całości.

BWS powrócił do Marvela i stylu Kirby'ego, wraz z serią Machine Man. W połowie lat 80. XX. BWS tworzył rysunki, okładki i scenariusze do serii The Uncanny X-men, Kull the Conqueror, Daredevil, The New Mutants i Iron Man. W 1987 r. powrócił na chwilę do Conana tworząc dziewięć okładek do magazynu Conan Saga.

W 1991 r. stworzył, uznawany za przełomowy, komiks Weapon X, przedstawiając origin jednego z najpopularniejszych obecnie bohaterów ze stajni Marvela - Wolverine'a. Co ciekawe, i podobno typowe dla niego, BWS stworzył w sumie ponad 50 stron więcej niż znalazło się to oryginalnie w komiksie, wliczając alternatywne zakończenie. W 2006 r. Marvel zaproponował wydanie ostatecznej edycji Weapon X obejmującej dodatkowe plansze, jednakże BWS odmówił ze względu na zapis o wyłącznym przejęciu praw przez wydawnictwo do tego materiału. W tym miejscu warto przytoczyć znamienny cytat z przemówienia BWS'a w związku z otrzymaniem nagrody Eisnera w 2008 r.:

Wzorce umowne głównych komiksowych wydawnictw nazywane "pracą za zatrudnienie" (work for hire) są legalnym lecz nieetycznym instrumentem przeznaczonym do gwałcenia i plądrowania młodych talentów ze wszystkich możliwych przywilejów, które posiadaliby w przypadku gdyby pracowali dla bardziej sumiennych i moralnie zaangażowanych wydawnictw.

W Polsce Weapon X ukazał się nakładem wydawnictwa TM-Semic w 1994 r. (Mega Marvel 4/1994).

Źródła: 1, 2.

Edit:

Żeby nie było tak zupełnie na poważnie to na tegorocznym Chicago Comic-Conie objawił się sam Wolverine! Podobieństwo uderzające, nieprawdaż? ;)

Barry Windsor-Smith.

Początkowo miałem zamiar opisać z grubsza całą twórczość Barry'ego Windsor-Smitha ale po odwiedzeniu jego strony stwierdziłem, że nie ma to sensu. To chyba najlepsza strona autorska jaką widziałem - z mnóstwem grafik, ciekawostek, wywiadów i opisem jego twórczości na przestrzeni lat. W zasadzie niczego nie trzeba dodawać.

Tym niemniej, nie mogłem oprzeć się możliwości wrzucenia choćby paru niesamowitych grafik.

Artemida i Apollo. Okładka do Star Reach.

Gaja

Salome

Fragment komiksu "Zwodzenie" (The Beguiling). Oryginalnie opublikowany w magazynie "Epic Illustrated" nr 16 z lutego 1983 r. Cały komiks można przeczytać tutaj.

Okładka Marvel Comics Presents nr 79 z instrukcjami dla kolorysty.

Psyche

Upadły Ikar

Dodatkowo parę zdjęć z okresu "The Studio".

Od lewej: Wrightson, Jones i Windsor-Smith

Windsor-Smith i Jones

W 2008 r. Barry Windsor-Smith został uhonorowany nagrodą Eisnera za całokształt twórczości (Hall of Fame).

Źródła: 1, 2.